روز اول ۱۴۰۴/۱۲/۰۹ (خبر جنگ)

در محل کارم نشسته بودم که حوالی ساعت 10 صبح خبر آرودند که به تهران حمله شده، چیزی از خبر نگذشته بود که پایگاه هوایی را مورد حمله قرار دادند و شرایط در شهر بوشهر به حال جنگی تبدیل شد، من بودم و تمام برنامه هایی که برای اخر سال اداره تدارک دیده بودم، استفاده از ماه رمضان و افطاری دادن به بچه ها و همچنین عکس دسته جمعی و علاوه بر ان اهدا کادت هدیه به بچه طی یک مراسم دورهمی در اداره، حتی پله های اداره نیز در حال بازسازی بودند و همه چیز به سرعت تحت شعاع شرایط قرار گرفت، جلسه بحران تشکیل شد و با توجه به اینکه قبلا نیز دوران جنگ 12 روزه را سپری کرده بودیم وخیم بودن شرایط هنوز برای من و همچنین بچه های اداره مسجل نشده بود، اوضاع و شرایط فراتر از انتظار و تجربیات قبلی ما بود و همانطور که قبلا گفته بودم وخامت آن به سرعت در حال چیرگی بودف خبرهای واصله از دیگر نقاط استان حاکی از ان بود که ما وارد یک جنگ بزرگتر شده ایم و می بایست خود را هر چه سریعتر با شرایط بوجود هم وقف دهیم و هم آماده نماییم. صدای بمابارن پایگاه هوایی و نیروی دریایی در حال شنیده شدن بود و در همین اثنا من به خانه برگشتم.

همه غرق در فضای بوجود امده بودیم و با توجه به نزدیکی خیلی از خانه ها به پایگاه های نظامی، همهمه ی تخلیه و بیرون رفتن از محله ما بسیار شنیده می شد، نزدیکی های افطار رادار سرتل را بمباران کردند و با موشک ان را از بین بردند، افطار را باز کردیم و محیا شدیم برای مقابله قران و ترتیل خوانی، خبرهای جسته . گریخته از حملات به تهران شنیده می شد و همچنین صدای موشک هایی که تعدادشان در حال زیاد شدن بود.